Roermond leeg

Vandaag ging ik samen met Veronique naar de stad waar het altijd anders kan zijn. Wat ik daarmee bedoel is dat er zoveel verschillende mensen rondkachelen. Want ik zat op terrasje, zat er een echt Roermonds gezinnetje aan een tafeltje. Ze namen geen blad voor de mond, terwijl het wel herfst is. Jongetje had waarschijnlijk iets meegemaakt zodat moeder van hem zo nodig moest aangeven wat hij mocht doen: Hou dae toch väör zien gevraet op, manne. Eventjes voor de duidelijkheid: manne is maar een man. Toen we klaar waren liepen we weer door naar een ander stadsdeel, rijd er zo’n jongen tegen een oude man aan. Een voorbijganger vraagt aan de jongen: Heb je geen manieren geleerd? Zegt de jongen: Daar haalde ik vroeger een slecht punt voor.